Shtetet e Bashkuara po pakësojnë praninë e tyre ushtarake dhe diplomatike në të gjithë Lindjen e Mesme, pas shqetësimeve të ngritura rreth sigurisë rajonale dhe mundësisë së veprimeve ushtarake që përfshijnë Iranin.

Ulja e trupave dhe e stafit diplomatik

Sipas një raporti të NBC News që citon dy zyrtarë amerikanë, ushtria amerikane po zvogëlon praninë e trupave në baza të ndryshme në Lindjen e Mesme. Njëkohësisht, Departamenti i Shtetit po urdhëron shkurtime shtesë të stafit në postet diplomatike në mbarë rajonin, si përgjigje ndaj kërcënimeve rajonale dhe veprimeve të mundshme ushtarake që synojnë Iranin.

Këto shkurtime pasuan një direktivë të Departamentit të Shtetit e cila kërkonte që punonjësigeveritarë amerikanë që nuk kryejnë detyra emergjente dhe pjesëtarët e familjeve të tyre të largoheshin nga Arabia Saudite. Një largim i urdhëruar shërben si një udhëzim zyrtar, e jo si një vendim vullnetar, dhe zbatohet kur departamenti konstaton se kushtet e sigurisë janë përkeqësuar aq sa kërkojnë një prani më të vogël.

Raportimet e mëparshme nga Reuters tregonin se Departamenti i Shtetit po përgatiste largime të urdhëruara për personelin dhe familjarët në ambasadat e SHBA-së në Gjirin Persik, megjithëse urdhri fillestar zyrtar u kufizua vetëm në Arabinë Saudite. Raporti i mëvonshëm i NBC-së përshkroi një tërheqje më të gjerë që përfshin si personelin ushtarak, ashtu edhe stafin diplomatik në rajon, megjithëse bazat specifike, postet dhe shifrat e sakta nuk u bënë të ditura.

Ndikimi te tregjet e energjisë dhe financiare

Shkurtimet e personelit të ekspozuar pëustojnë masa paraprake standarde kur rreziqet e konfliktit rriten, çka do të thotë se këto tërheqje nuk konfirmojnë në mënyrë të pavarur se një veprim ushtarak është i afërt ose i vendosur përfundimisht. Në kohën e publikimit të raportit, as Pentagoni dhe as Departamenti i Shtetit nuk kishin dhënë detaje publike mbi shtrirjen e shkurtimeve më të gjera.

Tregjet e naftës shërbejnë si kanali kryesor i transmetimit për këto zhvillime. Tërheqjet e stafit zakonisht interpretohen si një sinjal i rritjes së rrezikut ushtarak, duke shtuar primin e rrezikut gjeopolitik te nafta e papërpunuar, duke pasur parasysh rolin e rajonit të Gjirit në furnizimin global dhe vëllimin e eksporteve që kalojnë përmes Ngushticës së Hormuzit. Vëzhguesit e tregut po ndjekin me kujdes kërcënimet e mundshme ndaj transportit detar përmes ngushticës ose ndikimet te infrastruktura energjetike e Arabisë Saudite, ku ndërprerjet do të preknin drejtpërdrejt furnizimin fizik.

Nëse pas tërheqjeve do të ketë një konfirmim të veprimeve ushtarake, asetet që konsiderohen si strehë e sigurt, si ari, dollari amerikan dhe obligacionet e thesarit të SHBA-së, mund të marrin mbështetje. Në kontrast me këtë, monedhat e ndjeshme ndaj rrezikut dhe aksionet në ekonomitë aziatike që importojnë energji mund të vihen nën presion. Qartësimi zyrtar nga Pentagoni ose Departamenti i Shtetit mbi shkallën e plotë të tërheqjes do të përcaktojë nëse këto lëvizje shihen si masa paraprake apo si një paralajmërim i një konflikti të mundshëm.