Menaxhimi i rrezikut është thelbësor për tregtimin e suksesshëm. Në fillim duhet të përcaktohet qartë qasja ndaj rrezikut dhe rregullat konkrete që do të përdoren. Ky është komponenti më kritik i planit, sepse përbën pengesën matematikore ndërmjet llogarisë dhe shkatërrimit financiar.
Ruajtja e kapitalit vjen e para
Para llogaritjes së objektivave të fitimit, fokusi duhet të jetë te shuma që mund të përballoni të humbni. Rregulli bazë i tregtimit profesional është ruajtja e kapitalit. Nëse humbet kapitali kryesor i veprimtarisë, biznesi mbyllet, pavarësisht sa e mirë mund të jetë strategjia.
Rreziku nuk duhet të trajtohet si ndjesi që ndryshon nga një pozicion te tjetri. Ai duhet të përkufizohet si kufi i matshëm dhe i pandryshueshëm.
Rreziku maksimal për pozicion
Rregullat duhet të jenë specifike, të ngurta dhe të panegociueshme. Duhet të përcaktohet një rrezik maksimal për çdo ide tregtimi. Burimi përmend si praktikë të zakonshme kufizimin e rrezikut në jo më shumë se 1%–2% të kapitalit total të llogarisë për një pozicion të vetëm.
Ky kufizim matematikor synon që edhe një seri shumë e keqe, si dhjetë pozicione humbëse radhazi, të mos e dëmtojë llogarinë në mënyrë të pariparueshme. Nuk është rregull që garanton mbijetesë, por është mënyrë për të kufizuar ndikimin e një ideje të vetme dhe të një serie gabimesh.
Kufijtë ditorë dhe javorë
Plani duhet të përcaktojë kufij absolutë të rënies ditore dhe javore, në dollarë ose në përqindje. Nëse arrihet kufiri ditor i paracaktuar, rregullorja duhet të kërkojë mbylljen e pozicioneve aktive, fikjen e ekraneve dhe largimin nga tavolina.
Kjo ndarje fizike synon të pengojë tregtimin hakmarrës: ciklin e nxitur nga adrenalina ku tregtari hedh para të tjera në treg për të rikuperuar menjëherë humbjen. Kufiri nuk ka vlerë nëse mund të ndryshohet pikërisht kur arrihet.
Madhësia e pozicionit
Menaxhimi i rrezikut përcakton edhe mënyrën e llogaritjes së madhësisë së pozicionit. Nuk është e arsyeshme të blihet i njëjti numër aksionesh në çdo tregtim. Madhësia duhet të llogaritet sipas distancës ndërmjet çmimit të synuar të hyrjes dhe nivelit logjik të stop-loss-it.
Nëse stop-loss-i duhet të jetë më i gjerë për shkak të paqëndrueshmërisë më të lartë, madhësia e pozicionit duhet të ulet proporcionalisht, në mënyrë që rreziku real në para të mbetet i njëjtë. Kur rreziku trajtohet si konstante matematikore, ekzekutimi bëhet më pak i varur nga frika, sepse tregtari e di se asnjë ngjarje e vetme nuk duhet të ketë fuqinë ta falimentojë veprimtarinë.