Mbështetja dhe rezistenca janë terma që përshkruajnë zona ku çmimi ka më shumë gjasa të ngadalësojë, të ndalojë ose të ndryshojë drejtim. Ato formojnë një pjesë të arkitekturës bazë të analizës së grafikut, sepse tregojnë ku oferta dhe kërkesa kanë ndryshuar më parë ekuilibrin.
Mbështetja vepron si një dysheme nën treg. Në atë zonë, presioni blerës ka qenë historikisht mjaft i fortë për ta kapërcyer presionin shitës, për të ndaluar rënien dhe për ta kthyer çmimin lart. Rezistenca vepron si një tavan: oferta dhe shitjet bëhen mjaft të forta për ta ndalur avancimin dhe për ta kthyer çmimin poshtë.
Nuk janë barriera magjike
Këto zona nuk kanë fuqi sepse një vijë është vizatuar në grafik. Ato përfaqësojnë vende ku më parë ka pasur likuiditet të madh, urdhra limit institucionalë dhe volum të grumbulluar. Në ato çmime, shumë pjesëmarrës kanë marrë vendime agresive për të blerë ose shitur.
Kur tregu kthehet në të njëjtën zonë, një pjesë e atyre vendimeve mund të përsëritet. Blerës që humbën hyrjen e parë mund të presin një mundësi të dytë. Pjesëmarrës që kanë humbje mund të kërkojnë të dalin. Institucionet mund të kenë urdhra të tjerë të shpërndarë rreth të njëjtit interval.
Zona, jo vija me saktësi absolute
Një nga përmirësimet më të rëndësishme në leximin e mbështetjes dhe rezistencës është kalimi nga një vijë shumë e hollë te një zonë dinamike. Çmimi rrallë reagon në të njëjtin numër me saktësi perfekte. Spread-i, volatiliteti dhe madhësia e urdhrave krijojnë një interval ku oferta ose kërkesa shfaqet gradualisht.
Trajtimi i nivelit si zonë shmang interpretimin e çdo tejkalimi të vogël si thyerje të vërtetë. Tregu mund të depërtojë përkohësisht në zonë, të ekzekutojë urdhra dhe më pas të kthehet. Rëndësi ka sjellja e përgjithshme e çmimit dhe forca me të cilën pranohet ose refuzohet zona.
Si vlerësohet rëndësia e një zone?
Burimi thekson dy elemente: sa herë ka reaguar çmimi më parë dhe sa i fuqishëm ka qenë refuzimi. Një zonë që ka ndalur disa herë lëvizje të mëdha tërheq më shumë vëmendje se një nivel ku çmimi ka kaluar pa reagim të qartë.
Reagimet e dhunshme tregojnë se në atë zonë ka pasur pabarazi të fortë. Megjithatë, përsëritja nuk e bën zonën të pathyeshme. Çdo test mund të konsumojë një pjesë të urdhrave që e mbështesin, ndërsa një katalizator i ri mund ta ndryshojë plotësisht ekuilibrin.
Çfarë ndodh pranë rezistencës?
Kur çmimi afrohet te një rezistencë historike, algoritme institucionale dhe tregtarë të mëdhenj mund të presin me urdhra shitjeje. Kjo krijon një mur oferte. Nëse momentum-i është i dobët, blerësit mund të mos arrijnë ta përthithin ofertën dhe çmimi të tërhiqet.
Nëse, përkundrazi, një katalizator i fortë fundamental ose volum agresiv blerjeje godet zonën, oferta mund të konsumohet. Thyerja mund të detyrojë shitësit e zënë në pozicion të mbyllin humbjet duke blerë. Kjo kërkesë shtesë mund ta përshpejtojë lëvizjen lart.
Thyerja, retestimi dhe ndryshimi i rolit
Pas një thyerjeje të vendosur, rezistenca e vjetër mund të ndryshojë polaritet dhe të bëhet mbështetje. Pjesëmarrësit që shitën në zonë mund të kërkojnë të dalin nëse çmimi kthehet; blerësit që humbën thyerjen mund ta shohin retestimin si mundësi hyrjeje.
E njëjta logjikë funksionon në drejtim të kundërt. Një mbështetje e thyer mund të kthehet në rezistencë gjatë rikthimit. Retestimi ndihmon të kuptohet nëse tregu e ka pranuar realisht anën e re të zonës apo nëse thyerja ishte vetëm e përkohshme.
Koordinatat e hyrjes dhe daljes
Mbështetja dhe rezistenca u japin hyrjeve një vendndodhje strukturore. Një blerje pranë mbështetjes lejon që pika ku ideja bëhet e pavlefshme të vendoset nën dyshemenë e identifikuar. Një shitje ose pozicion i shkurtër pranë rezistencës mund ta vendosë stop-in mbi tavanin e strukturës.
Kjo është më e disiplinuar se hyrja në mes të një zone pa referencë. Kur hyrja është afër pavlefshmërisë, shuma e kapitalit në rrezik mund të jetë e vogël krahasuar me distancën deri te objektivi i fitimit. Kështu struktura ndihmon në ndërtimin e një raporti rrezik–fitim më të favorshëm.
Nga vizatimi subjektiv te procesi i matshëm
Mbështetja dhe rezistenca nuk parashikojnë me siguri se çfarë do të ndodhë. Vlera e tyre është se organizojnë grafikun rreth zonave ku pjesëmarrësit kanë reaguar dhe ku mund të përcaktohet qartë rreziku. Tregtari mund të përshkruajë paraprakisht hyrjen, stop-in, objektivin dhe kushtin që e bën analizën të gabuar.
Duke e ankoruar analizën te kujtesa historike e tregut, urdhrat dhe volumi, leximi i grafikut largohet nga hamendësimi i lirë dhe shndërrohet në një proces më rigoroz. Çdo zonë mbetet një hipotezë që duhet testuar nga sjellja aktuale e çmimit, jo një premtim se tregu duhet të kthehet.