Ndryshe nga norma e papunësisë e trajtuar në mësimin 5, treguesi i punësimit në Kinë përqendrohet te një fluks: numri i vendeve të reja të punës të krijuara në zonat urbane. Shifra raportohet përmes të dhënave të Byrosë Kombëtare të Statistikave dhe deklaratave të Ministrisë së Burimeve Njerëzore dhe Sigurisë Sociale.
Kjo nuk është thjesht një numërim i listëpagesave në një muaj të vetëm. Rezultati mblidhet në mënyrë kumulative gjatë vitit dhe krahasohet me një objektiv të qartë që qeveria përcakton çdo vit. Kjo mënyrë raportimi tregon se krijimi i vendeve të punës është objektiv kryesor politik, jo vetëm pasojë e aktivitetit ekonomik që matet pasi ka ndodhur.
Popullsia e punëtorëve migrantë
Gjysma tjetër e pamjes së punësimit lidhet me popullsinë e punëtorëve migrantë: banorë ruralë që punojnë në vende pune urbane. Ata ndiqen veçmas nga banorët e regjistruar lokalisht në qytete, sepse përvoja e tyre në tregun e punës ndryshon në disa drejtime thelbësore.
Statusi i regjistrimit, qasja në sigurimet shoqërore urbane dhe modelet sezonale të punës nuk janë të njëjta me ato të punonjësve vendas të qyteteve. Statistikat bëjnë edhe një ndarje tjetër: migrantët që punojnë larg rajonit të tyre të origjinës dallohen nga ata që gjejnë punë lokalisht.
Këto dallime ndihmojnë të kuptohet nëse vendet e punës po krijohen aty ku ndodhet fuqia punëtore dhe nëse punëtorët duhet të lëvizin në distanca të mëdha për të gjetur punësim.
Pse krijimi i vendeve të punës ka peshë kaq të madhe?
Politikëbërësit kinezë e ndjekin punësimin me intensitet të krahasueshëm me rritjen e PBB-së. Stabiliteti i vendeve të punës mbështet konsumin, sepse të ardhurat nga puna u japin familjeve besim për të shpenzuar. Ai mbështet edhe stabilitetin më të gjerë shoqëror.
Ecuria kundrejt objektivit vjetor tregon në kohë reale nëse stimulimi ekonomik dhe politika industriale po përkthehen në punësim konkret. Një projekt ose program mund të rrisë investimet, por nëse nuk krijon vende pune, ndikimi i tij te të ardhurat dhe konsumi mund të mbetet i kufizuar.
Çfarë ndodh kur objektivi mbetet prapa?
Mangësitë në krijimin e vendeve të punës priren të nxisin masa të synuara. Këto mund të përfshijnë panaire pune, mbështetje transporti për punëtorët migrantë që zhvendosen për punë dhe programe profesionale sipas sektorëve, të orientuara drejt industrive në zhvillim.
Qëllimi është të ulet kostoja e kërkimit dhe e zhvendosjes, si edhe të pajisen punëkërkuesit me aftësi që kërkohen nga sektorët që po zgjerohen.
Çfarë ndihmon në parashikim?
Komponentët e punësimit në PMI-të e trajtuara në mësimin 4 japin një sinjal të hershëm për planet e stafit. Tendencat e fitimit të ndërmarrjeve industriale tregojnë nëse kompanitë kanë kapacitet dhe gatishmëri për të punësuar. Duhet vëzhguar edhe gjendja e industrive të shërbimeve me përdorim të lartë të fuqisë punëtore.
Një faktor tjetër është madhësia e brezit që diplomohet çdo vit në raport me vendet e lira. Edhe nëse numri i përgjithshëm i vendeve të reja rritet, presioni mund të mbetet i lartë kur hyrjet e reja në tregun e punës rriten më shpejt se mundësitë e disponueshme.