Financimi Total Social, i quajtur edhe “financimi agregat i ekonomisë reale”, është një matje karakteristike për Kinën. Nuk ka një tregues të vetëm plotësisht të barasvlershëm që të publikohet si shifër kryesore e pavarur në Australi, Shtetet e Bashkuara ose në shumicën e ekonomive të tjera perëndimore.
Treguesi publikohet çdo muaj nga Banka Popullore e Kinës (PBOC). Ai përmbledh pothuajse çdo kanal kryesor përmes të cilit kredia dhe financimi kalojnë nga sistemi financiar drejt ekonomisë reale.
Çfarë përfshihet në matje?
Kategoria më e njohur janë kreditë tradicionale bankare, por matja është shumë më e gjerë. Ajo përfshin emetimin e obligacioneve të korporatave, financimin përmes kapitalit të mbledhur nga ndërmarrjet jofinanciare dhe emetimin e obligacioneve nga qeveritë vendore.
Financimi Total Social përfshin edhe forma të ndryshme të të ashtuquajturit financim në hije. Këtu hyjnë huatë e trusteve dhe huatë e besuara ndërmjet kompanive, ku një ndërmjetës financiar administron kredinë, por fondet mund të vijnë nga një kompani tjetër. Përfshirja e këtyre kanaleve synon të japë një pamje më të plotë sesa kreditë e regjistruara drejtpërdrejt në bilancet e bankave.
Pse qasja kineze është e ndryshme?
Në ekonomitë perëndimore, këto kanale zakonisht ndiqen veçmas. Anketat e kreditimit bankar, të dhënat për emetimin e obligacioneve të korporatave dhe statistikat e ofertës monetare publikohen si seri të ndryshme. Kina i bashkon në një agregat të vetëm sepse kreditimi jobankar dhe financimi jashtë bilancit kanë luajtur historikisht rol të madh në sistemin e saj financiar.
Qasja pasqyron edhe mënyrën si menaxhohet ekonomia. Politikëbërësit kinezë kanë përdorur prej kohësh ritmin e zgjerimit të kredisë si një nga levat kryesore për të nxitur ose ngadalësuar rritjen. Ndryshimi i normave të interesit është vetëm një pjesë e politikës; sasia dhe drejtimi i kredisë janë po aq të rëndësishme.
Impulsi i kredisë si tregues paraprak
Kredia zakonisht hyn në ekonomi përpara se efekti i saj të shfaqet në të dhëna të forta si prodhimi industrial, investimet në aktive fikse ose PBB-ja. Për këtë arsye, ndryshimi i ritmit të rritjes së Financimit Total Social përdoret gjerësisht si tregues paraprak i ciklit ekonomik. Ky ndryshim shpesh quhet impulsi i kredisë.
Një impuls kredie që përshpejtohet priret t’i paraprijë rritjes së ndërtimit, aktivitetit industrial dhe ekonomisë më gjerë. Një impuls që ngadalësohet priret t’i paraprijë një humbjeje të ritmit. Nuk është vetëm niveli absolut i financimit që ka rëndësi, por nëse kredia po zgjerohet më shpejt apo më ngadalë se më parë.
Çfarë tregon për qëndrimin e politikëbërësve?
PBOC-ja dhe rregullatorët e tjerë financiarë mund të ndikojnë drejtpërdrejt në ritmin e kredisë. Ata mund të përdorin kuota kreditimi, kërkesat për rezervat bankare dhe udhëzime për bankat shtetërore. Prandaj, Financimi Total Social është edhe një sinjal në kohë reale për intensitetin me të cilin autoritetet po përpiqen ta stimulojnë ose ta ftohin ekonominë.
Një përshpejtim pas udhëzimeve mbështetëse tregon se politika po transmetohet përmes sistemit financiar. Nëse financimi mbetet i dobët, kjo mund të tregojë kufizime në ofertën e kredisë ose mungesë kërkese për huamarrje.
Çfarë ndihmon në parashikimin e treguesit?
Deklaratat e PBOC-së dhe të rregullatorëve të tjerë për kuotat e kreditimit dhe qëndrimin monetar japin sinjalin e parë. Shëndeti i sistemit bankar është po aq i rëndësishëm, sepse bilancet e dobëta mund ta kufizojnë aftësinë e bankave për të dhënë kredi edhe kur politika është mbështetëse.
Nga ana e kërkesës, duhet të ndiqen shitjet e pronave dhe synimet e investimit në prodhim. Bizneset dhe qeveritë vendore marrin hua kur kanë projekte që duan të financojnë. Nëse kërkesa për prona ose investime është e dobët, huamarrja mund të mos rritet shumë edhe kur financimi është i disponueshëm.