Modeli ABCD

Raportet Fibonacci nuk përdoren vetëm për të shënuar zona të mundshme mbështetjeje dhe rezistence. Ato janë edhe baza e disa formacioneve gjeometrike të çmimit, ndër të cilat një nga më të njohurit është modeli ABCD.

ABCD-ja përbëhet nga tri lëvizje të njëpasnjëshme të çmimit dhe katër pika kryesore. Në grafik ngjan me një rrufe diagonale. Vlera e modelit qëndron te përpjekja për të përshkruar ritmin me të cilin tregu lëviz, korrigjohet dhe rifillon lëvizjen.

Çfarë është modeli ABCD?

Katër pikat përfaqësojnë këtë rend:

• Në A nis një lëvizje e re mbizotëruese.
• Në B përfundon krahu i parë dhe nis një korrigjim.
• Në C korrigjimi përfundon dhe lëvizja fillestare rifillon.
• Në D përfundon krahu i dytë dhe kërkohet një kthesë e mundshme.

Modeli mund të shfaqet në formë rritëse ose rënëse, në Forex, aksione dhe tregje të tjera, në intervale anësore, prirje rritëse ose prirje rënëse, si edhe në çdo horizont grafik.

Ndonjëherë çmimi përsërit disa ABCD njëri pas tjetrit. Kur modele të ndryshme përfundojnë pranë së njëjtës zonë, kjo përputhje mund ta bëjë sinjalin më të rëndësishëm sesa një model i vetëm i izoluar.

Si identifikohen krahët e modelit?

Lëvizjet ndërmjet pikave quhen krahë. AB dhe CD zhvillohen në drejtimin e lëvizjes kryesore të modelit, ndërsa BC është korrigjimi ndërmjet tyre.

Sipas materialit burimor, secili krah zakonisht zgjat nga tri deri në 13 shufra ose qirinj. Kur krahët zgjasin më shumë se 13 periudha, mund të jetë më e dobishme të kalohet në një horizont më të madh dhe të kontrollohet nëse modeli përputhet me prirjen dhe nivelet Fibonacci.

Raportet e një ABCD-je klasike

Në formën klasike, korrigjimi BC duhet të jetë zakonisht 61.8% ose 78.6% e AB-së. Kjo kontrollohet duke vendosur mjetin e korrigjimit Fibonacci nga A në B dhe duke parë nëse C përfundon pranë njërës prej këtyre dy niveleve.

Në tregje me prirje shumë të fortë, korrigjimi mund të jetë më i cekët: rreth 38.2% ose 50% e AB-së.

Krahu CD mund të projektohet si një zgjerim prej 127.2% ose 161.8% të BC-së. Në një ABCD rritëse, D kërkohet poshtë B-së dhe mund të shërbejë si zonë e mundshme blerjeje. Në një ABCD rënëse, D kërkohet mbi B-në dhe mund të shërbejë si zonë e mundshme shitjeje.

Zgjerimi i modelit ABCD

Jo çdo ABCD ka dy krahë me gjatësi të barabartë. Në një ABCD të zgjeruar, CD mund të arrijë rreth 127.2% ose 161.8% të AB-së. Kjo zakonisht tregon se lëvizja e dytë ka më shumë vrull se e para.

Në një model normal kërkohet që AB dhe CD të jenë afërsisht të barabarta si në çmim, ashtu edhe në kohë. Zgjerimi është përjashtimi ku CD lejohet të jetë dukshëm më i gjatë.

Rregullat e përgjithshme

• Gjatë lëvizjes A–B, çmimi nuk duhet të kalojë përtej A-së ose B-së.
• Gjatë lëvizjes B–C, çmimi nuk duhet të kalojë përtej B-së ose C-së.
• Gjatë lëvizjes C–D, çmimi nuk duhet të kalojë përtej C-së ose D-së.
• Në modelin rritës, C duhet të jetë më poshtë se A dhe D më poshtë se B.
• Në modelin rënës, C duhet të jetë më lart se A dhe D më lart se B.

ABCD rritëse: blerje e mundshme në D

1. Gjetja e AB-së

• A është një maksimum i rëndësishëm.
• B është një minimum i rëndësishëm.
• Nga A në B nuk duhet të ketë maksimum mbi A ose minimum nën B.

2. Gjetja e BC-së

• C duhet të mbetet më poshtë se A.
• Nga B në C nuk duhet të ketë minimum nën B ose maksimum mbi C.
• C zakonisht ndodhet në 61.8% ose 78.6% të AB-së; në prirje të fortë mund të ndalet në 38.2% ose 50%.

3. Projektimi i CD-së

• D duhet të përfundojë më poshtë se B, duke krijuar një minimum të ri.
• Nga C në D nuk duhet të ketë maksimum mbi C ose minimum nën D.
• Në çmim, CD mund të jetë e barabartë me AB-në, 127.2% ose 161.8% e AB-së, ose 127.2% apo 161.8% e BC-së.
• Në kohë, CD mund të jetë e barabartë me AB-në, 61.8% ose 78.6% e kohës së AB-së, ose 127.2% apo 161.8% e saj.

Përputhja ndërmjet raportit Fibonacci, formacionit dhe prirjes jep konfirmim shtesë. Boshllëqet e çmimit ose qirinjtë me interval shumë të gjerë gjatë CD-së, sidomos pranë D-së, mund të tregojnë se prirja është e fortë dhe se zgjerimi 127.2% ose 161.8% ka më shumë gjasa.

ABCD rënëse: shitje e mundshme në D

1. Gjetja e AB-së

• A është një minimum i rëndësishëm.
• B është një maksimum i rëndësishëm.
• Nga A në B nuk duhet të ketë minimum nën A ose maksimum mbi B.

2. Gjetja e BC-së

• C duhet të mbetet më lart se A.
• Nga B në C nuk duhet të ketë maksimum mbi B ose minimum nën C.
• C zakonisht ndodhet në 61.8% ose 78.6% të AB-së; në prirje të fortë mund të jetë 38.2% ose 50%.

3. Projektimi i CD-së

• D duhet të përfundojë më lart se B.
• Nga C në D nuk duhet të ketë minimum nën C ose maksimum mbi D.
• Në çmim, CD mund të jetë e barabartë me AB-në, 127.2% ose 161.8% e AB-së, ose 127.2% apo 161.8% e BC-së.
• Në kohë, CD mund të jetë e barabartë me AB-në, 61.8% ose 78.6% e kohës së AB-së, ose 127.2% apo 161.8% e saj.

Edhe këtu kontrollohen përputhja Fibonacci, forma e modelit dhe prirja. Boshllëqet ose qirinjtë e mëdhenj gjatë CD-së mund të sinjalizojnë vazhdim të fuqishëm dhe një zgjerim më të madh.

Barazia e çmimit dhe e kohës

Një ABCD nuk kontrollohet vetëm me nivelet vertikale të çmimit. Materiali kërkon që AB dhe CD të kenë edhe ritëm të krahasueshëm. Kur dy krahët përshkojnë largësi të ngjashme brenda një numri të ngjashëm periudhash, modeli ka simetri më të mirë.

Projektimi i kohës mund të bëhet në katër mënyra: CD mund të zgjasë sa AB, 61.8% ose 78.6% të kohës së AB-së, ose 127.2% apo 161.8% të saj. Këto matje nuk japin një çast të garantuar kthimi; ato krijojnë një dritare ku përfundimi D mund të kërkohet bashkë me nivelin e çmimit.

Përputhja e disa sinjaleve

Burimi thekson vlerën e konvergjencës. Një zonë D ka më shumë peshë kur aty përputhen zgjerimi i BC-së, barazia ose zgjerimi i AB-së, simetria kohore, një model tjetër ABCD dhe drejtimi i prirjes më të gjerë. Kjo nuk ndryshon rregullat e modelit; thjesht bashkon disa matje të pavarura në të njëjtën zonë.

Nëse çmimi shkel një nga pikat kufizuese gjatë formimit të krahut, struktura duhet rishikuar. Për shembull, një minimum i ri nën B gjatë ngritjes B–C të një modeli rritës do të thotë se BC-ja e zgjedhur nuk është më korrigjimi i përshkruar nga modeli.

Procesi i tregtimit të modelit

1. Identifikoni AB-në dhe verifikoni se lëvizja është e kufizuar ndërmjet A-së dhe B-së.
2. Gjeni BC-në. Korrigjimi duhet të arrijë zakonisht 61.8% ose 78.6% të AB-së.
3. Projektoni D-në nga marrëdhëniet e AB-së dhe BC-së. CD zakonisht është e barabartë me AB-në ose arrin 127.2% apo 161.8% të BC-së në çmim dhe kohë.
4. Vëzhgoni boshllëqet dhe qirinjtë me interval të gjerë, sepse mund të tregojnë se CD po zgjerohet përtej AB-së.
5. Prisni përfundimin e mundshëm në D. Në formën rënëse kërkohet një shitje e mundshme; në formën rritëse kërkohet një blerje e mundshme.
6. Përcaktoni pikën ku modeli konsiderohet i pavlefshëm përpara hapjes së pozicionit.

Në një hap të burimit shfaqej niveli 127.8%; ai është harmonizuar në 127.2%, sepse ky është raporti i përdorur në të gjithë pjesën tjetër të të njëjtit material.

Profili i modelit