Benjamin Graham ishte një nga figurat që formësuan investimin modern në vlerë. Puna e tij ndryshoi mënyrën si shumë investitorë e shohin raportin ndërmjet çmimit të tregut, vlerës së brendshme dhe rrezikut. Parimet që zhvilloi vazhdojnë të përdoren si bazë për analizën fundamentale dhe menaxhimin e disiplinuar të portofolit.
Formimi dhe karriera
Graham lindi në Londër në vitin 1894 dhe u zhvendos me familjen në Nju Jork kur ishte fëmijë. Ai përfundoi studimet universitare në vitin 1914 dhe më pas nisi karrierën në tregjet financiare. Deri në vitin 1924 ishte bërë ortak në një firmë ndërmjetësimi.
Gjatë kësaj periudhe ai zhvilloi bindjen se çmimet e aksioneve shpesh shkëputen nga vlera ekonomike e bizneseve. Në vend që të ndiqte emocionin e tregut, ai kërkonte kompani që tregtoheshin me zbritje ndaj vlerës së tyre të brendshme. Qasja e tij vinte theksin te analiza, diversifikimi dhe mbrojtja e kapitalit.
Graham shkroi dy vepra me ndikim mbi analizën e letrave me vlerë dhe sjelljen e investitorit. Ai ishte gjithashtu mentor i Warren Buffett. Graham vdiq në vitin 1976, por trashëgimia e tij mbetet e lidhur me idenë se investimi duhet trajtuar si blerje e një pjese të një biznesi, jo si bast mbi lëvizjen e radhës të çmimit.
Dhjetë parime kryesore
- Investimi duhet të jetë i orientuar si biznes. Vendimi mbështetet te ekonomia e kompanisë, horizonti afatgjatë dhe faktet, jo te spekulimi i momentit.
- Diversifikimi zvogëlon varësinë nga një vendim i vetëm. Mbajtja e aksioneve dhe obligacioneve nga sektorë e industri të ndryshme mund të kufizojë dëmin kur një tezë dështon.
- Durimi është pjesë e strategjisë. Investimi kërkon kohë, disiplinë dhe gatishmëri për të mos vepruar kur nuk ka një mundësi tërheqëse.
- Gabimet e zakonshme duhen shmangur. Blerja pas rritjeve, shitja nga frika, përdorimi i tepruar i huamarrjes dhe pagesa e një çmimi të ekzagjeruar mund ta dëmtojnë kthimin.
- Aksioni vlerësohet sipas biznesit. Bilanci, fitimet, dividendët dhe flukset monetare kanë më shumë rëndësi se çmimi i fundit i kuotuar.
- Nënvlerësimi kërkon durim. Një aksion i blerë nën vlerën e brendshme mund të mbahet derisa tregu ta njohë më mirë atë vlerë, për sa kohë teza mbetet e vlefshme.
- Rreziku menaxhohet që në ndërtimin e portofolit. Diversifikimi, kufijtë e humbjes dhe mbrojtja ndaj inflacionit janë pjesë e procesit, jo mendime të mëvonshme.
- Vendimi duhet të shohë përpara. Rezultatet e sotme analizohen bashkë me aftësinë e biznesit për të ruajtur fitimet dhe konkurrueshmërinë në të ardhmen.
- Investimi te vetja ka vlerë ekonomike. Edukimi, shëndeti dhe aftësitë personale mund të jenë po aq të rëndësishme për sigurinë afatgjatë sa portofoli financiar.
- Një plan financiar lidh qëllimet me veprimet. Objektivat, buxheti, kursimet dhe toleranca ndaj rrezikut duhet të formojnë një sistem të vetëm.
Investitori kundrejt spekuluesit
Në frymën e Graham-it, investitori kërkon një bazë të arsyeshme për vlerën dhe një mbrojtje ndaj humbjes së përhershme të kapitalit. Spekuluesi mund të mbështetet kryesisht te pritja që dikush tjetër do të paguajë një çmim më të lartë. Dallimi nuk përcaktohet nga etiketa e instrumentit, por nga procesi i vendimmarrjes.
Kjo qasje nuk e eliminon pasigurinë. Ajo kërkon që pasiguria të pranohet, të matet sa të jetë e mundur dhe të kompensohet me çmim të arsyeshëm, diversifikim dhe marzh sigurie.