Një indikator teknik është një seri kohore e nxjerrë nga të dhënat e tregut. Zakonisht llogaritja përdor hapjen, maksimumin, minimumin dhe mbylljen, të përmbledhura me shkurtesën OHLC, si edhe volumin. Në disa raste mund të përdoret edhe interesi i hapur, tregje të lidhura ose seri të tjera të dhënash.
Kompleksiteti ndryshon shumë. Diferenca ndërmjet dy çmimeve të mbylljes është një indikator i thjeshtë. Në skajin tjetër, një indikator mund të përmbajë mijëra rreshta kodi dhe disa faza përpunimi. Pavarësisht kompleksitetit, ai mbetet një transformim i të dhënave hyrëse.
Si u përhapën indikatorët?
Përdorimi i gjerë i indikatorëve u zhvillua së bashku me rritjen e fuqisë llogaritëse. Në një periudhë, edhe llogaritja e një mesatareje lëvizëse kërkonte punë të konsiderueshme. Kur kompjuterët e bënë përpunimin të shpejtë, u bë e mundur të llogariteshin shumë formula dhe të paraqiteshin menjëherë në grafik.
Lehtësia e llogaritjes, megjithatë, nuk e bën automatikisht një indikator të dobishëm. Një formulë e ndërlikuar mund të jetë më e vështirë për t'u kuptuar, ndërsa një formulë e thjeshtë mund të tregojë qartë pikërisht atë që kërkohet.
Keqkuptimi i indikatorëve “paraprirës”
Shumë tekste të analizës teknike ndajnë indikatorët në paraprirës dhe të vonuar. Materiali e kundërshton këtë ndarje për indikatorët teknikë. Të gjithë ata llogariten nga çmimet e kaluara dhe aktuale, prandaj reflektojnë informacion që tashmë ekziston.
Mund të ketë indikatorë ekonomikë dhe fundamentalë që konsiderohen paraprirës ndaj një cikli, por një indikator teknik i ndërtuar nga çmimi nuk përmban të dhëna nga e ardhmja. Ai mund të reagojë më shpejt ose më ngadalë, por kjo nuk e bën njohës të së ardhmes.
Ekziston gjithmonë një kompromis. Nëse indikatori bëhet më i ndjeshëm ndaj të dhënave të fundit, ai mund të reagojë më shpejt, por zakonisht prodhon edhe më shumë sinjale të rreme. Nëse zbutet fort, ai filtron më shumë zhurmë, por reagon më vonë.
Kuptoni llogaritjen dhe mjetin
Përdoruesi duhet të kuptojë si llogaritet indikatori, çfarë mat dhe cilat janë veçoritë e tij. Materiali sugjeron një nivel kuptimi aq të mirë sa llogaritja të mund të rindërtohet të paktën në mënyrë të thjeshtuar me dorë.
Emrat e indikatorëve mund të jenë të paprecizë ose çorientues. Emri nuk mjafton për të kuptuar sjelljen. Duhet parë se cilat të dhëna përdoren, sa periudha përfshihen, si peshohen dhe çfarë lloj lëvizjeje thekson formula.
Kur kombinohen indikatorë, duhet kontrolluar mbivendosja. Dy mjete me emra të ndryshëm mund të përpunojnë të njëjtin informacion në mënyrë shumë të ngjashme. Në atë rast, pajtimi i tyre nuk është domosdoshmërisht konfirmim i pavarur; mund të jetë vetëm përsëritje e së njëjtës matje.
Kategoritë e indikatorëve
Indikatorët e trendit
Kjo kategori përfshin mesataret lëvizëse, MACD, Parabolic SAR dhe ADX. Ato përdoren për të përmbledhur drejtimin, për të vlerësuar marrëdhënien ndërmjet ritmeve të ndryshme të çmimit ose për të matur karakteristika të trendit.
Indikatorët e momentumit
Materiali përmend RSI, Stochastic, Williams %R dhe CCI. Këto mjete përpunojnë mënyrën si çmimi ka lëvizur dhe përpiqen të tregojnë ritmin, forcën ose pozicionin relativ të lëvizjes brenda një intervali.
Indikatorët e luhatshmërisë
Average True Range dhe luhatshmëria historike janë shembuj. Ato nuk synojnë të tregojnë drejtimin, por madhësinë e lëvizjes ose shpërndarjen e kthimeve.
Indikatorët e kufizuar dhe të pakufizuar
Disa indikatorë lëvizin brenda një intervali të përcaktuar dhe quhen oscilatorë. Materiali përmend Chaikin Oscillator, Williams %R, Stochastic dhe RSI. Kufijtë e tyre e bëjnë më të lehtë përcaktimin e zonave që përdoruesit i quajnë ekstreme.
Indikatorë të tjerë janë të pakufizuar. Momentum, Rate of Change dhe MACD mund të lëvizin pa një tavan ose dysheme të pandryshueshme. Interpretimi i tyre varet më shumë nga niveli zero, drejtimi, historia e vet dhe marrëdhënia me çmimin.
Mënyrat e përdorimit
Një sinjal mund të ndërtohet nga kryqëzimi i vijave, si kur një vijë e indikatorit kalon një vijë sinjali. Mund të përdoren edhe zona të mbiblerjes ose mbishitjes. Një tjetër qasje është divergjenca, kur çmimi dhe indikatori nuk lëvizin në të njëjtën mënyrë.
Indikatori mund të shërbejë si hyrje, si dalje ose si një komponent në një fazë tjetër të procesit. Disa indikatorë mund të jenë adaptivë ose të përshtaten me ciklet e tregut. Mund të llogaritet edhe një indikator mbi një indikator tjetër; burimi jep si shembull RSI-në e MACD-së.
Mundësitë janë të shumta, por pyetja qendrore mbetet e njëjtë: çfarë po përpiqeni të arrini dhe çfarë mat realisht indikatori? Nëse këto dy pyetje nuk kanë përgjigje të qartë, shtimi i më shumë vijave në grafik nuk e përmirëson analizën.
Indikatorët janë paraqitje vizuale të të dhënave të përpunuara. Ato mund të ndihmojnë në organizimin e informacionit, por duhet të përdoren me kuptim të plotë të formulës, ndjeshmërisë dhe kufizimeve të tyre.