Rritja e tarifave të shkollimit privat me 15 deri në 20% në fillim të këtij viti shkollor po kthehet në një boomerang financiar për vetë institucionet arsimore jo-publike. Shtrenjtimi i njëkohshëm i të tria zërave kryesorë të kostos — mësimdhënies, transportit dhe ushqimit — ka bërë që shumë familje shqiptare ta kenë të papërballueshme mbulimin e shpenzimeve, duke nxitur një zhvendosje të ndjeshme të nxënësve drejt sistemit arsimor publik.

Sipas të dhënave dhe vëzhgimeve të mbledhura nga Revista Monitor, shkak për këtë rritje është bërë vendosja e pagave më të larta për mësuesit si dhe rritja e çmimit të naftës që ka shtrenjtuar transportin. Sidoqoftë, për prindërit që kanë më shumë se një fëmijë në arsimin privat, rritja e faturës mujore përbën një rëndim të papërballueshëm buxhetor.

Anatomia e rritjes së kostove për familjet

Në strukturën e tarifave të arsimit privat, pagesa mujore përbëhet nga tri shtylla kryesore: tarifa e studimit, ushqimi dhe transporti. Në disa institucione, rritja ka qenë agresive në të gjithë përbërësit:

  • Tarifa e studimit: Është rritur nga 15,000 lekë në 19,000 lekë në muaj.
  • Transporti: Është shtrenjtuar nga 5,000 lekë në 6,000 lekë në muaj.
  • Ushqimi: Ka pësuar rritje nga 6,000 lekë në 7,000 lekë në muaj.

Në total, kjo përkthehet në një rritje nga 26,000 lekë në 31,000 lekë në muaj për një fëmijë — një kërcim prej 5,000 lekësh ose rreth 19% në muaj. Në kontekstin e një viti akademik ose për familjet me dy fëmijë, kjo rritje kap shifra prej qindra eurosh shtesë, duke detyruar shumë prindër të rishikojnë vendimin e tyre.

Rreziqet për modelin e biznesit të shkollave private

Sondazhet e kryera me prindërit dhe pohimet e mësuesve konfirmojnë se rritja e kostos është arsyeja kryesore pse po regjistrohen largime masive. Në disa klasa të ciklit të ulët dhe 9-vjeçar, largimet kanë arritur nga 3 deri në 7 nxënës për klasë.

Marrë parasysh se shkollat private funksionojnë me klasa të vogla prej 15 deri në 20 nxënës, një largim prej 7 nxënësish përfaqëson një tkurrje prej gati 35% të klasës. Kjo rënie direkte e të ardhurave rrezikon të pezullojë përfitueshmërinë e vetë shkollave, pasi kostot fikse të strukturave dhe stafit mbeten përgjithësisht të njëjta.

Konkurrenca nga shërbimi publik "pas shkolle"

Përveç faktorit çmim, shkollat private po përballen me një konkurrencë të re nga sistemi publik. Zgjerimi i programit pilot "pas shkolle" në arsimin shtetëror u mundëson prindërve t'i lënë fëmijët në ambientet e shkollës edhe pas orarit mësimor për të kryer detyrat — një nga avantazhet kryesore që historikisht i stakonte shkollat private.

Sidoqoftë, arsimi publik ka ende kufizimet e veta. Programi shtetëror nuk përfshin vaktin e drekës, një shërbim që kërkon financim të madh. Sipas përlogaritjeve të Ministrisë së Arsimit, zbatimi i ushqimit falas për të gjithë sistemin 9-vjeçar në shkallë vendi do t'i kushtonte buxhetit të shtetit rreth 203 milionë euro në vit.

Analiza e Alb.Markets

Vlerësimi i Alb.Markets është se shkollat private kanë mbivlerësuar fuqinë paguese të klientelës së tyre. Përpjekja për të transferuar 100% të rritjes së kostove operative (pagave dhe karburantit) te prindi nëpërmjet rritjes së tarifave me 15-20% po dëshmohet si një strategji e gabuar financiare.

Edhe bashkë me cilësinë dhe shërbimet shtesë që ofron arsimi privat, elasticiteti i kërkesës në lidhje me çmimin është treguar më i lartë se sa parashikohej. Humbja e deri 35% të nxënësve në disa klasa do të thotë se rritja e tarifës nuk e mbulon dot humbjen e të ardhurave nga nxënësit e larguar.

Gjithsesi, duhet marrë parasysh se shkollat publike nuk janë ende plotësisht gati për të përthithur këtë fluks pa cenuar cilësinë. Programi "pas shkolle" mbetet një projekt pilot, ndërsa mungesa e ushqimit në shkollat shtetërore do të vazhdojë të jetë një pengesë reale për prindërit në marrëdhënie pune me orare të zgjatura. Kjo mund t'i detyrojë disa familje të rikthehen te sistemi privat nëse shkollat publike nuk ofrojnë zgjidhje logjistike të plota.

Përfundimisht, sektorit të arsimit privat do t'i duhet të gjejë një balancë të re financiare, duke optimizuar kostot e brendshme ose duke ofruar skema më fleksibile pagesash, përndryshe rrezikon të humbasë pjesë të rëndësishme të tregut përballë arsimit publik.

Përfundimi i Alb.Markets

Rritja e tarifave me 15-20% ka qenë një lëvizje e nxituar nga shkollat private, çka ka dëmtuar bazën e tyre të klientelës. Nëse sistemi publik arrin të zgjerojë shërbimet e qëndrimit të zgjatur, shkollat private do të përballen me një krizë afatgjatë të modelit financiar.