Ribalancimi ditor është mekanizmi që i lejon një ETF-je me levë ose inverse të ruajë objektivin e vet për çdo ditë tregtimi. Për ta kuptuar, materiali burimor krahason dy profile shumë të ndryshme: një investitor afatgjatë me qasje “blej dhe mbaj” dhe një tregtare aktive që kërkon mundësi afatshkurtra dhe pranon rrezik më të lartë.
Dy objektiva të ndryshëm investimi
Investitori i parë ka njohuri të përgjithshme për tregjet dhe ka ndërtuar një portofol për kursimet e pensionit. Ai mendon në vite, nuk dëshiron të marrë rrezik të lartë dhe nuk synon t’i monitorojë investimet çdo ditë. Për të, qëndrueshmëria e planit dhe shpërndarja afatgjatë e aktiveve janë më të rëndësishme se shfrytëzimi i një lëvizjeje të vetme ditore.
Profili i dytë është më agresiv dhe i ngjan më shumë një tregtareje aktive sesa një investitoreje tradicionale. Ajo ka vite përvojë, kërkon të shfrytëzojë mundësi afatshkurtra për të përmirësuar kthimin dhe planifikon në ditë ose javë. Ajo e njeh mirë mekanikën e ETF-ve dhe është e gatshme të pranojë rrezik të lartë në këmbim të ekspozimit më të madh.
| Profili | Horizonti | Monitorimi | Toleranca ndaj rrezikut | Produkti i ilustruar |
|---|---|---|---|---|
| Investitor afatgjatë | Vite | Jo domosdoshmërisht çdo ditë | Më e ulët | ETF i zakonshëm që ndjek indeksin |
| Tregtare aktive | Ditë ose javë | I vazhdueshëm | Më e lartë | ETF ditor me levë ose invers |
ETF i zakonshëm në një portofol afatgjatë
Investitori afatgjatë vendos 100 dollarë në një ETF që ndjek një indeks të aksioneve amerikane me kapitalizim të madh. Produkti mban aksione të përzgjedhura për të riprodhuar sa më afër fitimet ose humbjet e indeksit.
Nëse indeksi rritet 5% gjatë vitit, ETF-ja rritet afërsisht po aq dhe investimi bëhet 105 dollarë. Pas kësaj, investitori mund të rishikojë shpërndarjen e përgjithshme të portofolit dhe të vendosë nëse duhet ribalancuar. Ky është një proces i ndryshëm nga ribalancimi ditor i brendshëm i një ETF-je me levë: këtu bëhet fjalë për rregullimin periodik të portofolit personal.
Ky investitor nuk është profili që materiali e lidh me një ETF me levë, sepse ai kërkon mbajtje afatgjatë, më pak monitorim dhe rrezik më të kontrolluar.
Si krijohet ekspozimi me levë
Tregtarja aktive, pas kërkimit të saj, beson se tregu do të rritet gjatë ditës. Ajo dëshiron ta zmadhojë ekspozimin dhe zgjedh një ETF rritës ditor 3x. Dy veçoritë kryesore janë:
- leva e integruar, e cila synon një shumëfish të lëvizjes së indeksit;
- objektivi ditor, i cili zbatohet vetëm për një ditë tregtimi.
Ndërsa ETF-ja e zakonshme mund të përbëhet kryesisht nga aksionet e indeksit, ETF-ja me levë përdor edhe instrumente derivative. Materiali përmend kontratat futures dhe swap-et e kthimit total si mjete për të krijuar ekspozimin e nevojshëm prej dy ose tri herë.
Shembulli i ekspozimit 3x
Me një investim prej 100 dollarësh në një ETF ditor 3x, ekspozimi ekonomik ndaj indeksit është 300 dollarë. Ky raport 3 me 1 vlen për fitimin ose humbjen e asaj dite.
| Lëvizja ditore e indeksit | Objektivi i ETF-së 3x | Vlera e pozicionit nga 100 dollarë |
|---|---|---|
| +1% | rreth +3% | 103 dollarë |
| −1% | rreth −3% | 97 dollarë |
Nëse parashikimi është i saktë dhe indeksi fiton 1%, ETF-ja synon 3% dhe pozicioni rritet në 103 dollarë. Nëse parashikimi është i gabuar dhe indeksi humbet 1%, pozicioni bie në 97 dollarë. Leva mund ta rrisë kthimin, por e rrit në të njëjtën mënyrë edhe humbjen.
Pse pozicioni ribalancohet në fund të ditës
Në fund të çdo dite, vlera e fondit ka ndryshuar. Që ditën tjetër ekspozimi të jetë sërish tri herë vlera aktuale e aktiveve, fondi duhet ta rregullojë pozicionin:
- pas një fitimi, rrit ekspozimin;
- pas një humbjeje, ul ekspozimin.
Ky proces është ribalancimi ditor. Ai është i domosdoshëm që produkti të synojë 3x për ditën e ardhshme, por ndryshon vazhdimisht bazën mbi të cilën llogaritet kthimi. Prandaj, një pozicion i mbajtur për disa ditë nuk është një ekspozim i pandryshuar prej 300 dollarësh.
Objektivi ditor nuk është objektiv shumëditor
Kur ETF-ja blihet në mëngjes, objektivi i saj është të japë rreth 300% të lëvizjes së indeksit vetëm për atë ditë. Nëse mbahet më gjatë, kthimi mund të dalë dukshëm më i lartë ose më i ulët se tri herë kthimi i indeksit për të gjithë periudhën. Shkaku është kombinimi i ribalancimit dhe përbërjes së kthimeve.
Ky dallim është thelbësor. ETF-ja mund ta përmbushë objektivin e vet çdo ditë dhe megjithatë të japë, pas një jave, një rezultat që nuk përputhet me shumëzimin e thjeshtë të kthimit javor të indeksit me tre.
Ekspozimi rritës dhe ai invers
Produktet rritëse synojnë një shumëfish pozitiv të lëvizjes ditore. Produktet inverse synojnë drejtimin e kundërt. Nëse tregtarja pret rënie të tregut, ajo mund të zgjedhë një ETF invers 3x, i cili synon afërsisht −300% të kthimit ditor të indeksit.
- Nëse indeksi bie 1%, ETF-ja inverse 3x synon të rritet rreth 3%.
- Nëse indeksi rritet 1%, ETF-ja inverse 3x bie rreth 3% sipas objektivit ditor.
Me 100 dollarë kapital, ekspozimi invers i synuar është 300 dollarë. Ky instrument mund të shprehë një pritje rënëse ose të shërbejë si mbrojtje afatshkurtër, por një lëvizje e tregut në drejtimin e kundërt shumëfishon humbjen.
Çfarë nënkupton për përdoruesin
Investitori afatgjatë dhe tregtarja aktive nuk ndryshojnë vetëm në parashikimin e tregut. Ata ndryshojnë në horizont, tolerancë ndaj humbjes, nevojë për monitorim dhe llojin e produktit që përputhet me objektivat e tyre.
Përdorimi i një ETF-je me levë kërkon një plan të qartë për kohëzgjatjen, drejtimin e pritshëm, madhësinë e ekspozimit dhe pikën ku pozicioni do të reduktohet ose mbyllet. Pa këtë disiplinë, shumëfishimi ditor mund të kthehet shpejt nga mjet për ekspozim taktik në burim humbjeje të madhe.